Wat we voor zo weinig geld betekenen

Ik wordt vanmorgen, maandag 11 juni, om 05.45 opgeschrikt door mijn telefoon die in de woonkamer gaat. Toch maar even uit bed komen, misschien is er iets mis in Nederland.
Het blijkt Ararso te zijn. Van zijn gebruikelijke onduidelijke manier van telefoneren wordt ik niet veel wijzer, ik antwoord als ik hem versta en begrijp: ja, we zijn weggegeweest, ja we zijn gisteren thuis gekomen, ja ik ben nu wakker ........
Onderweg in de bajaj belt hij weer, het proces herhaald zich: ja ik ben onderweg, ja waar ik nu ben kan ik niet uitleggen, ja ik zie je zo.........

Aangekomen bij de heuvel van de Tulo community is het al behoorlijk druk.
Even later komt Ararso met een aantal mannen aangelopen. Hij stelt ze voor, het betreft iemand van de overheid, een Ethiopische zakenman die al 30 jaar in Nederland woont en iemand van de pers.
We gaan naar het hutje van de kwekerij waar op een tafel de schoolmaterialen staan uitgesteld die wij voor ca. 200 euro hebben laten aanschaffen.

Wat dan volgt is onvergetelijk, herhaaldelijk krijg ik er natte ogen van. Door genoemde mannen aangevuld met nog een aantal mensen o.m. de mannen van Affini en de stamoudsten worden er toespraken gehouden die het belang van studie en ontwikkeling van de jeugd onderstrepen. Herhaaldelijk worden de namen van Sonja en mij aangehaald. Dankbare blikken en geklap van de aanwezige vrouwen en kinderen zijn ons deel.
Na iedere toespraak worden een aantal kinderen naar voren gehaald en krijgen zij hun schriftjes en een paar pennen. Bijna op het einde wordt ook aan ons gevraagd om een paar worden te spreken en materiaal te overhandigen.
Ik vertel de mensen dat wij slechts een klein steentje brengen. Ik verwacht dat zij meer steentjes kunnen vinden. Met genoeg steentjes bouw je een huis. Een huis gericht op toekomst en voorspoed.

Het hele gebeuren duurt 1,5 uur. Om mijn emoties wat te kunnen verbergen maak ik veel foto's. Foto's van kinderen die blij en gelukkig zijn met de gift die door jullie donaties thuis tot stand is gekomen.
Van achter de computer wil ik iedereen die daaraan heeft bijgedragen bijzonder hartelijk bedanken. Deze ervaring zal niet meer van mijn netvlies verdwijnen en zal ik blijvend mogen koesteren.

Dat dit op deze wijze zo veel aandacht zou krijgen had ik niet verwacht. Natuurlijk betekent een situatie als deze, dat ook in Ethiopie, bepaalde mensen hun ego en ambitie door een dergelijke bijeenkomst verder kunnen vergroten. Dit neemt niet weg dat ik, op deze wijze, er van overtuigd ben dat wij/jullie thuis op deze wijze een (kleine) bijdrage hebben geleverd aan medemensen die niet in de gelukkige en welvarende omstandigheden verkeren als wij. Nogmaals mijn zeer gemeende dank aan jullie die dit hebben mogelijk gemaakt. Ik ben nog steeds diep geraakt.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Lieneke

Hoi Martien, wat een goede foto's. Ik kan goed begrijpen dat het emotioneel was, maar wat kijk je blij op de ene foto. Goed werk is er door jullie afgeleverd. Ik hoop dat de kinderen alle schriften en boeken met veel plezier gaan gebruiken, Groet Lieneke

Brigitta

Hoi Martien,

Wouw......hier doe je het voor!!!! Super.......echt geweldig!!!

Groeten,

Bri

faisal

Hoi Martien,
Hey Mart ik ben super super trots op jullie , dit doe je voor. Als ik dit verhaal leest raak ik ook emotioneel, deze zijn de waardige prestaties in ons leven. Wens jullie allemaal veel sterkte ............ Groetjes uit Holland Faisel

helene

EMOTIES OOK VOOR MIJ, GEEN WOORDEN, OOK NIET VOOR DE ZEER SPREKENDE FOTO'S.
MANY THANKS! GENIET VAN JE LAATSTE DAGEN ALDAAR MARTIEN EN KOM VEILIG TERUG!

Martien Lelij

Name: Martien Lelij
Leeftijd: 64

Was vrijwilliger bij Affini van 21 mei 2012 tot 15 jun 2012